In gesprek met topmodel en duurzame modeactivist Kiki Boreel: wat mode en mobiliteit van elkaar kunnen leren

Van catwalk naar kritiek 

Duurzaamheid en natuur waren altijd al Kiki’s grote interesses, ook toen ze in de mode-industrie werkte. Een industrie die extreem vervuilend is en die haar impact liever onder het tapijt veegt. "Ik ging me steeds meer afvragen hoe dingen werkten. Dat wilde ik ook academisch begrijpen, dus ben ik milieuwetenschappen gaan studeren en uiteindelijk landbouw in Wageningen. Dat was voor mij een logische stap, omdat veel circulariteitsinitiatieven zich richten op technische materialen, zoals polyester. Maar dat stuk landbouw — zoals katoen en hennep — is een veel grotere uitdaging." 

Voor Kiki was het daarom logisch om kennis uit de ene sector te gebruiken in een andere. Ze kijkt over sectorgrenzen heen en probeert waardeketens met elkaar te verbinden, altijd met circulariteit als uitgangspunt. "Daarover spreek ik, deel ik mijn kennis in lezingen en bespreek ik het met bedrijven en de overheid." 

Twee werelden  

Hoewel de auto- en mode-industrie op het eerste gezicht sterk van elkaar verschillen, ziet Kiki duidelijke overeenkomsten. "Het zijn allebei industrieën waarbij het niet alleen om functie gaat, maar ook om identiteit, status en het gevoel dat je krijgt als je iets draagt of ergens in rijdt." Ook de complexiteit is volgens Kiki vergelijkbaar; producten worden lokaal ontworpen, terwijl de ketens mondiaal zijn. "Materialen komen overal vandaan. Omdat iedereen maar een klein deel van de verantwoordelijkheid draagt, is verduurzamen ingewikkeld."   

Juist daar kan de mode-industrie volgens Kiki inspiratie uit halen. "Steeds meer autofabrikanten werken eraan om over de hele keten verantwoordelijkheid te dragen, van ontwerp tot productie, waardoor duurzaamheid vaker structureel verankerd wordt. Niet elke fabrikant doet dit op dezelfde manier, maar de industrie laat zien dat het mogelijk is. Mode zou hier een voorbeeld aan kunnen nemen door meer grip te krijgen op de hele productieketen, zodat materialen en processen bewuster worden ingezet." 

Kiki vervolgt: "In de autowereld zie je al lang gestandaardiseerde methodieken, zoals levenscyclusanalyses en digitale productpaspoorten. Dat begint nu ook in de mode-industrie te ontstaan. De aankomende wetgeving zorgt daar voor veel stress, terwijl dit in andere sectoren al jaren de norm is. Het is tijd dat de modewereld dit gaat omarmen." 

Andersom kan de auto-industrie leren van de mode-industrie. Kiki legt uit: "Omdat mode snel en vaak in kleinere batches wordt geproduceerd, zit daar veel kennis over flexibiliteit en innovatie. Die inzichten kan de auto-industrie goed gebruiken." 

Innovatie komt in vele vormen 

Polestar gelooft in innovatie en duurzamere materiaalkeuzes. Voor de bekleding in de Polestar 3 kun je kiezen uit traceerbaar, chroomvrij en animal welfare-gegarandeerd leer van Bridge of Weir, bio-attributed MicroTech-vinyl, of animal welfare-gecertificeerde wol.  

Ook is het garen in de optionele interieurbekleding van de Polestar 4 gemaakt van 89% gerecycled PET-afval. Deze gebreide stof, afkomstig uit pre-consumentenafval, is al langer bekend in de mode- en schoenenindustrie. Tegelijkertijd groeit in de modewereld de aandacht voor nieuwe, duurzamere materialen. "Neem Ganni, een Deens merk met een eigen 'Ganni Lab'", vertelt Kiki. "Daar richten ze zich volledig op materiaalinnovatie, zoals fruitleer van ananas of appels. Dat zijn afvalstromen waar nieuwe producten van worden gemaakt, bijvoorbeeld ook van druivenafval of cactus. Vanuit circulariteit is dat heel interessant." 

"Maar het blijft niet bij fruit", legt Kiki uit. "Waar nu ook veel op wordt ingezet is leer van schimmels, dat heet Mycelium. Naast de integratie van schimmels in haar Haute Couture-collectie in 2021, experimenteerde de Nederlandse avant-gardistische couturier Iris van Herpen met algen als materiaal in haar Sympoiesis Haute Couture-collectie in 2025. Ze keek hoe algen reageren op beweging in de zee en integreerde dat in een reeks silhouetten, om te zien of beweging een kledingstuk kan veranderen." 

Door greenwashing heen kijken 

Kiki plaatst kanttekeningen bij hoe de mode-industrie soms omgaat met termen als ‘recyclen’. Zo wees onderzoek uit dat een kledingfabriek naast een plasticflessenfabriek stond, waar nieuwe flessen werden geproduceerd die direct werden ‘gerecycled’ voor de spijkerbroeken. "De mode-industrie kan hier leren van de auto-industrie: doe dingen alleen als ze echt functionaliteit of langdurige waarde toevoegen, niet alleen omdat het marketingtechnisch goed klinkt."   

Repareren als nieuwe norm 

"Repareren is bij een auto de normaalste zaak van de wereld, omdat het een grote investering is. In de mode is een nieuw shirt vaak goedkoper dan een reparatie, en dat is eigenlijk heel krom", zegt Kiki. Veel praktische vaardigheden van vroeger — zoals kleding verstellen of repareren — zijn we grotendeels kwijtgeraakt.  

Ze herinnert zich hoe haar moeder lapjes op de knieën van haar broeken naaide na het buitenspelen. Dat was niet alleen functioneel, maar liet ook zien dat er geleefd werd. Het herwaarderen van die vaardigheden en het stimuleren van reparatie, bijvoorbeeld via subsidies zoals ze in Frankrijk doen, is volgens Kiki essentieel om de wegwerpcultuur te doorbreken. 

Kiezen voor elektrisch 

Kiki rijdt zelf in een Polestar 2, een keuze die onder andere werd ingegeven door de transparantie van Polestar. "Als je de kans hebt om te kunnen kiezen voor duurzaamheid, dan is dat voor mij doorslaggevend." Voor haar gaat duurzaamheid verder dan emissievrij rijden; juist de openheid over materiaalherkomst en circulariteit gaf de doorslag. 

"Van tevoren twijfelde ik: ga ik volledig elektrisch of voelt hybride toch veiliger?" vertelt ze. Ze vroeg zich af of zorgeloos op vakantie gaan nog wel mogelijk was en of ze niet constant naar laadpalen zou moeten zoeken. Om dat te testen reed ze met haar vriend naar Noord-Spanje. Die reis nam haar twijfels weg: de rit duurde niet langer dan met een benzineauto en het vinden van laadpunten bleek binnen West-Europa geen probleem. "Die onzekerheid over actieradius is eigenlijk niet meer nodig. Het is simpelweg geen ingewikkelde puzzel meer."  

Vooruitblikken 

Kiki’s plannen voor 2026? Halverwege januari vertrekt ze voor een half jaar naar Kenia. Tijdens haar verblijf werkt ze aan een boek over de mode-industrie, waarin ze haar ervaringen als model combineert met een kritische blik op het systeem. Ze beschrijft hoe ze zelf onderdeel werd van de industrie en onbewust onhaalbare schoonheidsidealen uitdroeg. 

Daarnaast onderzoekt ze de psychologie achter onze consumptiedrang en de bredere impact van de sector. "Ik hoop dat het boek eind volgend jaar of begin 2027 uitkomt." Ook wil ze zich in Nairobi verdiepen in de landbouwsector en leren van lokale boeren, door hun verhalen over innovatie en klimaatverandering vast te leggen.  

Voor Kiki zit duurzaamheid niet in één oplossing of één industrie. Het gaat om keuzes, om verantwoordelijkheid nemen en om systemen die zijn gebouwd op de lange termijn. Niet alles hoeft sneller of nieuwer; soms is langer, zorgvuldiger en eerlijker precies de richting die nodig is.

Blijf op de hoogte

Lees meer artikelen over duurzaamheid en elektrisch rijden en ontdek verschillende voordeelacties; je blijft vanzelf op de hoogte met de nieuwsbrief van Polestar.

Meld je aan